Ceramika techniczna, to materiał produkowany z naturalnych składników 

(m.in. glinki, kaolinu i skalenia) w skomplikowanym procesie technologicznym, 

wypalany w temperaturze ponad 1200 C. Dzięki dużej gęstości jest bardzo 

twardy i wytrzymały, co sprawia, że nie wymaga żadnych dodatkowych 

konstrukcji podtrzymujących lub płyt bazowych. Jest też bardzo odporny 

na wysokie temperatury.

   Powierzchnia ceramiki technicznej pokryta jest warstwą glazury, 

której skład jest identyczny ze składem materiału podstawowego. 

Celem nakładania glazury są przede wszystkim względy estetyczne 

oraz łatwość w utrzymaniu czystości.

   Lita ceramika nie reaguje na działanie zasad, soli, rozpuszczalników 

oraz kwasów w każdej temperaturze i w każdym stężeniu  - z wyjątkiem 

kwasu fluorowodorowego.

   Ceramiczne blaty laboratoryjne mogą mieć fabrycznie podniesione 

krawędzie lub nie. W przypadku tych drugich efekt podniesionych krawędzi, 

zatrzymujących rozlaną ciecz, można uzyskać się poprzez zastosowanie 

specjalnych listew i narożników z odpornych chemicznie tworzyw sztucznych.

   Maksymalna wielkość płyt ceramicznych bez podniesionych krawędzi 

o grubości 20 mm, to: 1800 x 900 mm, zas  z podniesionymi krawędziami 

(grubość 30 mm) - 2000 x 900 mm. 

   W przypadku większych blatów płyty są łączone ok. 5-milimetrowej 

szerokości elastyczną spoiną.

   Z litej ceramiki technicznej produkowane są również  zlewy i zlewiki